പതിവുപോലെ എഴുന്നേറ്റു ചുമരിൽ തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന അനേകം മുഖം മൂടിയെ ഒന്ന് നോക്കി എല്ലാത്തിലും പുഞ്ചിരി വളരെ അധികം ഉണ്ടായിരുന്നു ഒന്നൊഴികെ. അത് ചുമരിലെ കണ്ണാടിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കുറച്ച് സമയം എടുത്തു. കുളി കഴിഞ്ഞ് അതിൽ നിന്നും ഒന്നെടുത്ത് വച്ച് യാത്രയായ്. ഏറെ മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം തിരിച്ചെത്തി ചുമരിൽ തൂക്കുന്നതു വരെ ഇരുന്ന മുഖം മൂടിയിൽ 2 തുള്ളി കണ്ണ് നീർ പറ്റിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ ഒരു ചെറു തൂവാല എടുത്ത് തുടച്ച് ചുമരിൽ തന്നെ തൂക്കി. തൂവാല എടുത്ത് ചവറ്റുകുട്ടയിലേക്ക് ഇട്ട നേരം നാൻ കണ്ടു ഇതുപോലെ നൂറോളം മുഖം മൂടിൾ ചായം പോയ് കിടക്കുന്നു. ഇതേ കണ്ണുനീർ കാരണം.
സമയം ഒച്ചിനെ പോലെ കടന്ന് പോകുകയാണ് പകലൊക്കെ എന്ത് വേഗത്തിലാണ് സമയം പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നത് കൈയ്യിലെ മൊബൈൽ നോക്കി കൊണ്ട് ഇരുന്ന എന്നിക്ക് പലതരം ഓർമകൾ അലയടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പലതും പേടിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന്, ഞാൻ എങ്ങനെ ഇത് ചെയ്യും, മനസ്സിൽ പല കണക്കു കൂട്ടലുകളും കിഴിക്കലുകളും നടത്തി ഒടുവിൽ 12 മണി ആയന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി പതിയെ കിടക്കയിൽ നിന്നും തലപൊക്കി നോക്കി, അതെ എല്ലാരും ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞു. എന്നാലും മനസ്സിൽ ഒരു ഉൽകണ്ട ഇനി ആരേലും ഉറങ്ങാതിരിക്കുവാണങ്കിലോ,,, പേടിപതിയെ പതിയെ എന്നെ ആക്രമിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു എന്നാലും മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ഒത്തിരി സമയം വേണ്ടി വന്നു 12:10 ഓടു കൂടി ഞാൻ കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റിരുന്നു എങ്ങും ഇരുട്ടാണ് ഞാൻ കാത് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി ചീവീടിന്റെ ഒച്ച കതsപ്പിച്ചു കൊണ്ട ഇരുന്നു. ഇതു വരെ ഞാൻ ഇത്രയും ഒച്ചയിൽ ചീവീട് കരയുന്നത് കേട്ടിട്ടില്ല വേണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചിന്ത എന്നെ വല്ലാണ്ട് അലട്ടികൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ദൈര്യം മുഴുവൻ സംഭരിച്ച് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നടന്നു,, ഇരുട്ടാണങ്കിലും എന്റെ ബാഗിന്റെ സ്ഥനം എനിക്ക് കൃത്യമായ് ഓർമ്മയുണ്ട്, ബാഗിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഓരോ ചുവടും പതിയെ വച...
Comments
Post a Comment